عصر يك روز تابستان است و شما در حال عزيمت از منزل به محل كارتان هستيد. حدود يك ساعت است كه از منزل خارج شده‌ايد ولي خيابان‌هاي شلوغ شهر، مسير خانه تا محل كار را چند برابر كرده است با صرف يك ساعت براي انجام عمليات بانكي، دو ساعت معطل شدن در ترافيك، يك ساعت جست‌وجو براي خريد كفش دل‌خواه‌تان و مقداري معطلي براي پرداخت قبض‌هاي آب و برق روز، پر مشغله‌اي را پيش روي خواهيد داشت. با يك محاسبه سرانگشتي خواهيد ديد كه بخش عظيمي از اوقات روزانه خود را صرف كارهاي تكراري، غيرضروري مي‌كنيد. با اين اوصاف اين سوال پيش مي‌آيد كه آيا واقعا براي زندگي در يك شهر بزرگ حتماً بايد بخش زيادي از وقت خود را صرف كارهاي تكراري كنيد؟ و بخش ديگري از آن را در صفوف اماكن عمومي و يا خيابان‌هاي شهر تلف كنيد؟ آيا راه بهتري براي استفاده بهينه از زمان وجود ندارد؟ آيا نمي‌توان در شهرهاي بزرگ بدون دغدغه روزمره به راحتي زندگي كرد؟ بد نيست قبل از اين‌كه به سوالات پاسخ دهيد سري به شهر الكترونيك بزنيد، شهري كه به ظاهر با شهرهاي سنتي ما متفاوت است. شايد پاسخ سوالات خود را در آنجا بيابيد.

صبح زماني كه از خواب برمي‌خيزيد، گزارش كاملي را از وضعيت سيستم‌هاي امنيتي، تسهيلات و وسايل منزل‌تان از منشي الكترونيكي منزل‌تان دريافت خواهيد كرد. قبل از دوش گرفتن مي‌توانيد از طريق اينترنت به شبكه راديويي دل‌خواه‌تان دست‌رسي داشته‌ باشيد و اخبار روزانه را بشنويد. هنگام ترك منزل بد نيست كه به سيستم خريد خانه سري بزنيد . البته اين سيستم به‌طور خودكار موجودي مايحتاج منزل را كنترل مي‌كند و در مواقع كمبود سفارش‌هاي لازم را ارسال ‌مي‌كند. پس از خريد ملزومات، قيمت آن‌ها به طور خودكار از كارت اعتباري شما كسر خواهد شد.

وقتي اتومبيل‌تان را روشن مي‌كنيد به‌طور اتوماتيك آخرين وضعيت رفت و آمد در خيابان‌ها و ترافيك شهر را دريافت مي‌كنيد و بهترين مسير براي رسيدن به محل كار براي شما برنامه‌ريزي مي‌شود. هنگام رانندگي منشي الكترونيك شما، پيغام‌ها، قرارهاي ملاقات و كارهاي روزمره‌تان را بررسي كرده و فعاليت‌هاي شما را برنامه‌ريزي مي‌كند.

وقتي در شهر الكترونيك رانندگي مي‌كنيد به ندرت به ترافيك‌هاي سنگين برمي‌خوريد. يك سيستم هوشمند كنترل ترافيك، رفت و آمدهاي شهري را طوري تنظيم مي‌كند كه شما كم‌ترين زمان‌هاي انتظار را پشت چراغ قرمز داشته باشيد. اتومبيل‌ها نيز به يك سيستم كنترل هوشمند مجهز هستند به طوري كه حداقل تخلفات شهري را شاهد خواهيد بود. تصادفات در شهر الكترونيك حداقل خواهد بود. زماني كه در يك شهر الكترونيك تصادفي رخ مي‌دهد اتومبيل به‌طور هوشمند يك پيغام به مركز اتفاقات شهري ارسال مي‌كند. يك سيستم موقعيت‌ياب جغرافيايي تصوير دقيق و مشخصات محل تصادف را مشخص مي‌كند. مشخصات تصادف به همراه تصاوير محل تصادفات به اداره پليس و اورژانس ارسال مي‌شود و فوراً اقدامات لازم براي رسيدگي به تصادف و ارسال مجروحين به بيمارستان صورت مي‌گيرد. وقتي كه آمبولانس‌ در حال عزيمت به محل تصادف است به‌طور خودكار پيغام‌هايي را به چراغ‌هاي راهنماي مسير ارسال مي‌كند تا با تنظيم آنها كمترين توقفات ممكن را در طول مسير حركت به سمت بيمارستان نيز وضعيت بيمار به بيمارستان مخابره مي‌شود تا امكانات و تجهيزات لازم براي مداواي او قبل از رسيدن به بيمارستان فراهم شود.

هنگام ورود به شركت سيستم هوشمند ورود و خروج شركت، اطلاعات شما را كنترل و ساعت حضورتان را ثبت مي‌كند. كارتابل الكترونيكي شما تمامي نامه‌هاي الكترونيكي‌تان را براي بررسي آماده مي‌كند. نامه‌هايي كه به زبان‌هاي ديگر نوشته شده‌اند به زبان فارسي ترجمه مي‌گردد. ممكن است شما روز پركاري داشته‌ باشيد، چند قرار ملاقات و جلسه تمامي ساعات كاري شما را پر كند. ولي شما براي شركت در اين جلسه‌ها اصلاً محل كار خود را ترك نمي‌كنيد. سيستم كنفرانس تصويري محل كار، حضور شما ار در تمامي جلسات ممكن خواهد ساخت. تمامي صورتجلسات نيز به صورت اتوماتيك و تصويري ضيط و نگه‌داري خواهد شد.

در زمان استراحت بين كار، نماينده هوشمند خريد شما، لباس مورد نظرتان را بر اساس سليقه و خواست‌تان جست‌وجو مي‌كند و پيشنهادهاي مناسب را براي انتخاب به شما ارايه مي‌كند. براي بررسي وضعيت درسي فرزندتان مي‌توانيد از طريق سايت مدرسه مجازي عملكرد تحصيلي او را بررسي كنيد و يا با معلمان او ارتباط برقرار كنيد. منشي الكترونيكي شما طبق برنامه‌اي كه پيش از اين برايش مشخص كرده‌ايد مقدمات سفر آينده شما را فراهم كرده است. در اين حال مي‌توانيد كادوي تولد دوست‌تان را سفارش دهيد.

قبل از جلسه با نمايندگي يكي از شركت‌هاي تجاري، مي‌توانيد اطلاعات مفيدي در مورد شركت مورد نظر، حيطه عملكردش، وضعيت بازار و زمينه فعاليت شركت به‌دست آوريد. اگر به شبكه پشتيبان تصميم‌گيري شركت دسترسي داشته باشيد احتمالاً گزارش‌هاي آماري و اطلاعات مفيد و مناسب ديگري نيز در اين زمينه به‌دست خواهيد آورد.

زماني كه كارهاي روزمره‌تان به پايان رسيد، سيستم هوشمند جست‌وجوي شما، اعلام مي‌كند كه تعدادي مقاله و اطلاعات جديد در ارتباط با موضوعات مورد علاقه شما يافته است. اين سيستم اطلاعات جديد را به طور اتوماتيك به كتابخانه ديجيتال‌تان اضافه مي‌كند.

اگر در زمان بازگشت به منزل بخواهيد در پمپ بنزين سوخت‌گيري كنيد، سيستم موقعيت‌ياب هوشمند اتومبيل‌تان نزديك‌ترين پمپ بنزين را به شما پيش‌نهاد مي‌كند. پس از سوخت‌گيري نيز مي‌توانيد با كارت اعتباري، هزينه بنزين را بپردازيد. احتمالا اتومبيل شما به سيستمي مجهز است كه طبق روند مصرف‌تان موجودي بنزين را بررسي كرده و زمان‌هاي سوخت‌گيري با برنامه‌ريزي مي‌كند.

وقتي كه به منزل مي‌رسيد، همه چيز مرتب است. سيستم‌هاي تهويه هوشمند هواي خانه را به نحو مطلوبي تنظيم كرده‌اند. تسهيلات و وسايل منزل همه طبق برنامه كار مي‌كنند. شما يك روز پركار را در شهر الكترونيك را در شهر الكترونيك پشت سر گذارده‌ايد. كارهاي مختلفي انجام داده‌ايد ولي به ندرت درگير كارهاي تكراري شده‌ايد. شما مي‌توانيد اوقاتي زيادي را كه در شهرهاي سنتي در خيابان‌هاي شلوغ و يا در صف بانك صرف مي‌كرديد، مشغول مطالعه، استراحت و تفريح شويد و يا به موضوعات مورد علاقه خود بپردازيد.

آره خوب...آرزو بر جوانان عيب نيست....

این مطالب قبلا تو روزنامه شرق چاپ شده بود و به درد این تاپیک می خوره


کامپيوترهاي پوشيدني

کامپيوترهاي پوشيدني، انواعي از رايانه ها هستند که بر بدن انسان پوشيده مي شوند. غالب استفاده اين رايانه ها، براي نمونه سازي و الگوبرداري رفتاري از مغز انسان ها، سيستم هاي نظارت و ديده باني سلامت و مصارف چندرسانه اي است.

ثبات و استحکام، مهم ترين ويژگي و قابليت متمايزکننده کامپيوترهاي پوشيدني است. ارتباط و تعاملي مداوم و پايدار بين کامپيوتر و کاربر وجود دارد. نيازي نيست که شما کامپيوتر را روشن يا خاموش کنيد يا مستقيماً دستوري به آن بدهيد. اين کامپيوترها از ويژگي چندوظيفه اي يا Multitasking برخوردارند و شما بدون اينکه در يک وظيفه خاص دستگاهتان اختلالي ايجاد شود، مي توانيد عملکردي ديگر را برايش تعريف کنيد.

البته اگر تعريف اصلي کامپيوترها به عنوان محاسبه گر رياضي را مورد توجه قرار دهيم، اين تصور در ذهن ما که Wearable Computers لزوماً دستگاه هاي حجيم و عظيم همراه با موشواره، صفحه کليد، مانيتور 17 اينچ و ساير متعلقات يک کامپيوتر شخصي روميزي هستند و به انسان وصل مي شوند، از بين خواهد رفت.

کامپيوترهاي پوشيدني براي کاربردهاي تعريف شده و اهدافي خاص طراحي مي شوند. براي مثال يک تراشه نانوسلولي که براي عکسبرداري و گزارش وضعيت سلول هاي سرطاني يک بيمار مبتلا به سرطان، به زير پوست او فرستاده و تزريق مي شود هم کامپيوتر پوشيدني محسوب مي شود. همينطور يک مچ بند ديجيتالي که وضعيت فشار خون و ضربان نبض شخص خاصي را در هر لحظه به يک سرويس دهنده و پردازشگر مرکزي ارسال مي کند، نوعي ديگر از انواع کامپيوترهاي پوشيدني است.

البته کامپيوترهاي پوشيدني و همراه، مي توانند به تناسب بسيار ساده تر هم باشند. براي مثال يک ساعت مچي يا عينک آفتابي نيز مي تواند کامپيوتر پوشيدني باشد، در اين صورت مي شود نتيجه گرفت که سابقه و تاريخچه کامپيوترهاي همراه به سال هاي 1300 تا 1500 ميلادي برمي گردد، جايي که براي نخستين بار ساعت هاي مچي آنالوگ و عينک هاي آفتابي و طبي اختراع شدند.

اما تعاريف نوين کامپيوتر همراه، به ما اين اجازه را مي دهد که دستاوردهاي نوين اين عرصه را بررسي کنيم. از جمله توليد ژانويه سال 2005 شرکت کامپيوتري. Fossil Inc که نخستين دستيار ديجيتال شخصي خم شدني با قابليت پيچيدن به دور دست و استفاده به عنوان ميني کامپيوتر همراه را روانه بازار کرد.

البته نبايد فراموش کنيم که شرکت IBM به عنوان يکي از غول هاي سخت افزاري دنيا، در سال 2001 ميلادي نوعي از ساعت مچي را روانه بازار کرد که مي توانست به عنوان يک رايانه همراه انجام وظيفه کند و سيستم عامل نوپاي لينوکس را نيز اجرا نمايد.

آیا تاكنون آرزو كرده‌اید كه بتوانید به طور همزمان در دو مكان باشیــد؟
۱۰ سال بعد ممكن است قادر به انجام این كار باشیــد. محققانcalit۲، موسسه مخابــرات و فناوری اطلاعات دانشگاه كالیفرنیا (California) در ساندیگو (San Diego)، از پروژكتورهای با كیفیت تصویر بسیار خوب و با صفحات نمایشی به اندازه دیوار و سرعت اینترنت فوق‌العاده بالا برای پخش تصویر و صدا به گونه‌ای كــه از انواع واقعی آن قابل تشخیص نباشد، استفاده می‌كنند. در آینده این فناوری امكان حضور از راه دور را به افراد می‌دهد؛ بدین ترتیب كه افراد، ‌تصویر شخص را به گونه‌ای مشاهده می‌كنند كه گویی وی در آنجا حضور دارد، در صورتی كه او در محل دیگری قرار دارد. فناوری اصلی مورد استفاده در فرآیند حضور از راه دور، اتصالات اینترنتی با پهنای باند فوق‌العاده بالاست. موسسه مخابرات و فناوری اطلاعات Calit۲ به خطوطی با سرعت ۱ تا ۱۰ گیگابایت در ثانیه كه ۵۰۰ تا ۵۰۰۰ بار سریع‌تر از خطوط اینترنت خانگی است،‌مجهز است.


در چنین سرعت‌های بالایی، محتوای سطح بالا با همان ابعادی كه فیلمبرداری شده‌اند، انتقال می‌یابند. لاری اسمار (Larry Smarr)، مدیر این موسسه می‌گوید: «در این شرایط حضور از راه دور ممكن است. در این حالت شما نمی‌توانید تفاوت میان شخص حقیقی و تصویر را تشخیص دهید.» اما هر اندازه هم كه تصویر حقیقی به نظر برسد، باز هم افراد می‌توانند غیرواقعی بودن آن را تشخیص دهند. از این رو این موسسه با همكاری گروهی از روانشناسان، فرهنگ شناسان و كارشناسان چندرسانه‌ای، بر روی جنبه روان شناختی این ادراك كار می‌كنند. همچنین این موسسه از این فناوری برای انجام تحقیقات آكادمیك گروهی توسط دانشگاه‌های نقاط مختلف جهان استفاده می‌كند و علاوه بر آن این فناوری در زمینه پزشكی نیز كاربرد دارد؛ مانند نمایش تصاویر مغز به متخصصان در هر نقطه از كشور.


فناوری حضور از راه دور در مراحل آغازین خود قرار دارد اما كامپیوترهای جدید در حال حاضر می‌توانند از سرعت اتصال اینترنتی ۱ گیگابیت در ثانیه پشتیبانی كنند. اسمار پیش‌بینی می كند كه ظرف ۱۰ سال آینده، ارائه كنندگان خدمات اینترنتی اتصالاتی با سرعت ۱ گیگابیت در ثانیه در اختیار مصرف‌كنندگان خانگی و شركتی قرار خواهند داد. تصور كنید تا چه حد كارها بهتر انجام خواهد شد اگر به جای آنكه فقط صدای همكارانتان را از سراسر كشور بشنوید، بتوانید آنها را ببینید، درست مانند آنكه در كنار شما قرار دارند. فرض كنید جشن تولد شماست و می‌توانید از طریق این فناوری اقوام خود را كه در جشن حضور ندارند مشاهده كنید، درست مانند آنكه آنها هم در این جشن حاضر هستند.

شهر الکترونیکی آرزوی بسیاری از جوانان نوجویی است که سر و کارشان فقط و فقط کامپیوتر است و نرم افزار و عجبا که این جماعت وارثان تمدن گل و بلبل شاعر مسلک ایرانی هستند و این قرابت و نزدیکی میان آخرین نسل ایرانیان زمانه امروز حتی در ذهن و مخیله بسیاری نمی گنجد و باور نمی کنند که بازماندگان حافظ و سعی هر کدام بالقوه و البته بسیاری بالفعل تکنسین های چیره دست دنیای دیجیتال و نرم افزارهای مجازی شده باشند. گرچه میان «سعدی» بودن و «حافظ» شدن وفضای لایتناهی کامپیوتر پارادوکس و تضاد غیرقابل انکاری است اما این فرهنگ تطبیق پذیری ایرانی با دنیای روز و «فرزند زمان خویشتن» بودن ما ایرانی ها بسیار حیرت آور و کم نظیر است. گرچه سهم مان از تجلیات تمدن هزاره سوم به مراتب کمتر از لیاقتمان است. چنانکه گفته اند سهم ایرانیان از دنیای الکترونیک تنها ۲ درصد است و در علم و استفاده از نرم افزار بسیار عقب مانده هستیم. چرا؟


● دولت الکترونیکی
ساز و کار اصلی شهر الکترونیک حضور و وجود دولت الکترونیک است. در ایران اینگونه است و باقی دنیا را نمی دانم. دلیل این ادعا آن است که چون بخش خصوصی و لایه های مدنی ایران همچنان در خم اول بوروکراسی پیر و عقب مانده و سنگین دولتی وامانده و ضعیف است و یارای حرکتی انفرادی را ندارد و تکیه اش همین عروس پیر هزار ساله است. پس باید دولت در امری پیشگام و پیشقدم شود تا لاجرم بخش خصوصی و مدنی را با خود به ورطه ماجرا بکشاند. اما در حال حاضر خود دستگاه دولتی مانع اصلی شکل گیری دولت الکترونیک است.
در این باره حرفهای «معصوم فردیس» شنیدنی است. او که رئیس سازمان تنظیم مقررات کشور است، می گوید: «وضعیت هرم انسانی در دولت یارای پاسخگویی به تکنولوژی امروزی را ندارد چرا که با آمار ۴۵ درصد کارکنان زیر دیپلم نمی شود طرح دولت الکترونیک را عملی کرد. به همین خاطر حاکمیت برای معنی دار کردن خود باید به آموزش منابع انسانی خود بپردازد. او لازمه خدمت رسانی به مردم در دنیای نوین را داشتن کیفیت بالا و ارائه سرویس های به روز شده می داند و می گوید: «پرداختن به رژیم تعرفه داینامیک ایجاد فضای لازم برای بخش خصوصی که رسالت تنظیم روابط بخش دولتی و خصوصی قرار گیرد، به همراه فرهنگ سازی در بدنه دولت مبنی بر اینکه بخش خصوصی رقیب نیست و همکار است لازمه رسیدن به یک دولت الکترونیک کارآمد است.»
اما مدیر عامل مجتمع فنی تهران در این باره نظر دیگری دارد. او می گوید: «همیشه در مقابل دولت الکترونیک، بحث شهروند الکترونیک نیز مطرح بوده که متأسفانه در کشورمان از این موضوع مهم غفلت می شود.» دکتر سعید سعادت معتقد است «برای استحکام و قوام دولت الکترونیک به برنامه استراتژیکی برای شهروندان نیاز داریم، این برنامه در واقع از ابتدا شهروند را برای زندگی در عصر دیجیتال آماده می کند.»
از منظر او «اگر مردم را برای زندگی در عصر دیجیتال آماده نکنیم، بحث شهروند الکترونیکی تحقق نیافته و در نهایت این طرح با شکست مواجه می شود. از این رو دولت باید سرمایه گذاری عمده ای را در این حوزه و به ویژه برای کودکان انجام دهد و آنها را برای زیستن در این عصر و در واقع دولت الکترونیکی آماده کند.»