از غار نوشتی، می خواهم من هم بنویسم، حالا فرقی نمی کند از کدامین آنها بگویم. نه! اصلا بگذار از
سهولان بنویسم. این پدیده زیبا و شگفت انگیز، از زیباترین های طبیعت که شاهکاری از عظمت خالق خویش را در جای جایش فریاد می کشد، فریادی که فقط دل آن را می شنود و صاحبدلی که از آنجا بگذرد. قدم به قدم این غار همچون مینیاتوری است که دست نقاش زبردست آفریدگار، با قلم طبیعت آن را به تصویر کشیده و تا نیک ننگری آن را نخواهی یافت!
زیبایی های این غار؛ که ذهن هر ببینده ایی را به چالش می کشاند؛ آنچنان خیره کننده و دلنواز است که تصویری از زیبایی و جمال یار را به رخ می کشد و او را به اعترافی دیگر وامی دارد تا به یاد آورد که در آن روز ازل «الست بربکم» را شنید و اقرار بر دل جاری ساخت؛ مبادا که فراموشش شود.
در عمق غار ؛ آنجا که جز تو ، قایق پارویی و کرجی بان دیگر هیچ کس نیست؛ اگر قطرات آبی که از لابلای مینیاتورهای طبیعت بر تو نازل می شود همگام با قطرات دلت ، آمیخته گردد، تو را شستشو می دهد و تا منزلگه اول و شاید هم بالاتر ببرد... شاید هم آنقدر بالا روی که دیگر هیچ سرمایی را حس نکنی و به اوج آسمان برسی.. به قاف! آنجا که آشیانه سیمرغ است... پری هم برای من به یادگار بیاور.
***
غار سهولان به اندازه
غار علیصدر یا
غار علی سرد (به قول شما) معروف نیست ولی بنا به نظر مردم محلی از غار علیصدر بزرگتر و طولانی تر است. من و گلستان و چند نفر دیگر از دوستان ، این غار را از نزدیک دیده ایم و به همه توصیه می کنم این غار را حتما ببینند و به عمق مفهوم زیبایی در دل زمین پی ببرند. این غار هم مثل غار علیصدر
آبی است با
آبی زلال و شفاف شفاف در عمق زمین ... و در دل سنگها.
جالب است بدانید که بعضی از مردم در آنجا اعتقاد داشتند که این غار (مثل اعتقادی که به
غار کتله خور زنجان وجود دارد) ادامه غار علیصدر همدان است.
بهترین فصل برای رفتن به این غار و روستاهای اطراف و کلا این منطقه اواخر تابستان و شهریور ماه است. برای داخل غار حتما لباس گرم همراه داشته باشید.
